ARCHITEKTURA: Zitadelle Spandau

Spandau ist einer der interessantesten Orte, die ich in Berlin besucht habe. Das Staedchen lebt mit seinem eigenen Leben - es gibt da eine Zitadelle, groBes, schoenes Rathaus, eine Schleuse, auf die die Bewohner offenbar sehr stolz sind, weil ihre Geschichte auf weiBen Tafeln in der Naehe steht.
Die Fotos, die es in diesem Post gibt, praesentieren die Dokumentation unserer Besichtigung der Zitadelle - in der groBen Festung gab es genug Platz fuer ein kleines Museum fuer die Geschichte des Gebaeudes, ein Trm, Mauer mit vielen Sackgassen und engen Uebergaengen und ein Museum fuer die Geschichte Spandaus selbst - zum Beispiel Geschichte des Getreideanbaus, Institutionen, die in der Stadt taetig sind, man kann Einiges ueber die Freizeit und Lieblingssport der Bewohner lernen.
Wenn es immer noch nicht genug ist, stehen von einem Zaun umgeben vor dem Eingangstor Monumente und Denkmaeler (zur Renvierng?). Einige haben keine Koepfe oder Beine, es stehen hier auch zahlreiche Grabsteine. Ich werde nicht sagen, dass dieses das interessanteste beim Besuch ist. Es ist interessant, wenn in der Herbstsonne sich feuchter Nebel ueber den Feldern hebt. Es ist interessant, wenn man die ganze Stadt vom Turm sehen kann. Aber die allein gelassenen Denkmaeler haben schon wat.
---
Spandau to jedno, oprócz Poczdamu, z najfajniejszych miejsc, jakie odwiedziłam w Berlinie. Miasteczko żyje bez wątpienia swoim własnym życiem -  jest tam cytadela, wspaniały, przeogromny ratusz, śluza, z której najwidoczniej mieszkańcy są niezwykle dumni, bo cała jej historia rozpisana jest na białych tablicach w pobliżu.
Zdjęcia, które widzicie obok to dokumentacja naszej wizyty w cytadeli właśnie - w sporej twierdzy znalazło się miejsce na małe muzeum przedstawiające historię budowli, wieża, mury obronne wraz z ciekawymi zaułkami, korytarzami, okienkami oraz muzeum dokumentujące historię samego Spandau - tutaj można obejrzeć np. historię siewów, poznać instytucje funkcjonujące w mieście, dowiedzieć się tego i owego na temat czasu wolnego i sportów preferowanych przez mieszkańców...
Jeśli to wszystko nie robi na nas wystarczającego wrażenia, pod płotem niedaleko wyjścia z twierdzy stoją (do renowacji?) przeróżne pomniki i postumenty. Niektóre postacie nie maja głów albo nóg, stoją tu także liczne nagrobki. Nie powiem, że to najciekawszy moment zwiedzania. Ciekawie jest, kiedy w jesiennym słońcu nad skrawkami łąki wewnątrz twierdzy unosi się wilgotna mgła. Ciekawie jest, kiedy ze szczytu wieży można spojrzeć na całe Spandau. Ale posągi pozostawione same sobie niedaleko wyjścia z twierdzy mają coś w sobie.